Compostela Aberta sumouse hoxe á concentración convocada polo Movemento Galego pola Vivenda Pública, baixo o lema “Por un parque de vivenda público, non á especulación”. No acto de protesta, celebrado diante do Instituto Galego da Vivenda e Solo, a portavoz municipal de CA revindicou “políticas valentes, que garantan o dereito fundamental da cidadanía a unha vivenda digna, e que freen os privilexios dos que se dedican á especulación cun ben fundamental”.
Marta Lois incidiu en que “boa mostra da pasividade dos Gobernos de Feijóo neste eido é o que acontece en Santiago, que leva desde o ano 2010 sen estrear ningunha promoción de vivenda pública”. A portavoz de Compostela Aberta lamentou que “despois de 12 anos, a Xunta queira vender como unha gran aposta a construción de 60 novos pisos na capital galega, cando a demanda de aspirantes para ocupalos ronda os 750 solicitantes”. Ademais, incidiu a concelleira, “entre esas novas vivendas seguen sen atoparse as previstas desde hai máis de 15 anos en Xoán XXIII, nunha parcela que continúa abandonada malia a súa espléndida situación”.
O Movemento Galego pola Vivenda Pública explica que a media de vivendas de protección iniciadas nos últimos 7 anos é de só 74 anuais, de xeito que serían precisos 200 anos para atender unha demanda que supera as 11.000 persoas, segundo o Rexistro Oficial de Demandantes. Tal e como explica o colectivo, as promocións públicas son ademais fundamentais para frear a escalada dos prezos da vivenda, tamén dos alugueiros que se encareceron un 25 por cento nos últimos cinco anos.
Tal e como denuncia o colectivo, o Goberno de Feijóo está a ignorar as necesidades dos galegos e das galegas en materia de vivenda, e a ausencia dunhas políticas comprometidas tradúcense en que temos na nosa comunidade case 300.000 vivendas baleiras mentres aumentan os desafiuzamentos de persoas que non poden afrontar a suba dos prezos. Ademais, o Movemento Galego pola Vivenda Pública lamenta que o proxecto de Lei de Vivenda do Goberno do Estado non vai ser a solución para garantir o dereito a unha vivenda digna, non freará os desafiuzamentos, non contempla medidas valentes de expropiación para mobilizar as casas baleiras propiedade da banca, e non aposta pola utilización das vivendas da SAREB como vivendas públicas de alugueiro.
